|
MONENSIN
دسته داروئي:
ضد کوکسيديوز
اشکال داروئي:
Premix: Monensin (Sodium) 10-20%
مکانيسم اثر:
موننسين قادر است با يونهاي يک ظرفيتي مثل سديم و پتاسيم
کمپلکسهاي يوني قابل حل در چربي تشکيل دهد. کمپلکس موننسين ـ
کاتيون، غشاهاي بيولوژيک را نسبت به يونهاي سديم و پتاسيم
نفوذپذير ميسازد و بدين ترتيب روي اعمال مختلف سلولي وابسته
به انتقال يون اثر ميگذارد در نتيجه با انتقال يونها، بعضي از
اعمال ميتوکندريايي که شامل اکسيداسيون سوبسترا و هيدروليز
آدنوزين تري فسفات ميباشد مهار ميشود. موننسين سبب افزايش
ورود سديم و تحريک پمپ سديم ـ پتاسيم ميشود و اين اعمال باعث
تجمع يون سديم، افزايش فشار اسمزي و جذب آب و بالاخره تورم و
از بين رفتن انگل ميشود.
موارد مصرف:
موننسين آنتي بيوتيکي وسيع الطيف از خانواده يونوفورها ميباشد
و به عنوان کوکسيديواستات در جوجههاي گوشتي و جوجههاي
جايگزين شونده تخمگذار براي پيشگيري از کوکسيديوز ناشي از
گونههاي بيماريزاي ايمريا يعني ايمريا آسرولينا، ايمريا تنلا،
ايمريا ميواتي، ايمريانکاتريکس، ايمريا ماگزيما و ايمريا
برونتي بکار ميرود. اين دارو همچنين در بوقلمونهاي پرواري
برای پيشگيري از کوکسيديوز ناشي از ايمريا آدنوئيدس، ايمريا
گالوپاوونيس و ايمريا مله اگريميتيس مصرف ميشود. تحقيقات نشان
داده است که در جوجههاي گوشتي مصرف موننسين باعث بهبود وضعيت
تبديل غذايي همراه با کاهش مشخص در ميزان عفونت ميباشد که اين
امر با ارزيابي تعداد اووسيتهاي موجود در بستر مشخص ميشود.
ـ جوجههاي گوشتي و پولتهاي تخمگذار:
1200ـ1000 گرم پريميسک موننسين در يک تن دان به خوبي مخلوط شود
(حاوي 120ـ100 ميليگرم موننسين فعال در هر کيلو غذا). اين
ميزان از دارو بايد بطور مداوم در جوجههاي گوشتي تا 3 روز قبل
از کشتار و در پولتهاي تخمگذار حداکثر تا سن 16 هفتگي به جيره
غذايي اضافه شود.
ـ بوقلمونهاي پرواري:
1000ـ900 گرم پريميکس موننسين در يک تن خوراک (حاوي 100ـ90
ميليگرم موننسين فعال در هر کيلو غذا). اين ميزان از دارو به
طور مداوم حداکثر تا سن 16 هفتگي به جيره غذايي اضافه شود.
ـ گاو:
PPM33ـ3/16
در غذا.
ـ گوسفند:
PPM23ـ11
در غذا.
موارد منع مصرف:
ـ اين دارو نبايد با ساير کوکسيديواستاتها مخلوط شود.
ـ موننسين نبايد در مرغهاي شاخدار يا ساير گونههاي پرندگان،
مرغهاي تخمگذار و بوقلمونهايي که در حال تخمگذاري هستند مصرف
شود.
ـ موننسين در جيره غذايي اسب يا ساير تک سميها نبايد مورد
استفاده قرار گيرد زيرا مصرف آن در تک سميها کشنده است.
تداخل داروئي:
اگر موننسين سديم همراه با کلرامفنيکل، اريترومايسين و
سولفاناميدها مصرف شود احتمال بروز مسموميت وجود دارد. همچنين
در صورت مصرف همزمان با تيامولين و اولئاندومايسين تضعيف شديد
رشد و يا مرگ ممکن است اتفاق بيافتد.
عوارض جانبي:
در صورت عدم وجود کوکسيديوز، کاهش جذب غذا و کاهش ميزان رشد در
جوجههايي که به ميزان 100 ميليگرم موننسين به ازاء هر
کيلوگرم غذا تغذيه شده بودند گزارش شده است. تحت بعضي از شرايط
کاهش رشد ايجاد شده همراه مصرف موننسين با افزايش ميزان پتاسيم
در جيره غذايي برطرف ميشود.
|
