RAFOXANIDE

دسته داروئی:

ضد انگل داخلی.

اشکال داروئی:

Boluses: 150mg

مکانیسم اثر:

مکانیسم این دارو مشخص نشده است.

فارماکوکینتیک:

رافوکساناید احتمالاً از روده باریک جذب می­شود و حداکثر غلظت پلاسمایی دارو بین
 48 ـ 24 ساعت پس از تجویز خوراکی اتفاق می­افتد. این دارو در گاو و گوسفند بطور جزئی متابولیزه شده و نیمه عمر نهایی آن طولانی (حدود 17 روز) می­باشد بنابراین اثر بخش مطلوبی بر علیه کپلکهای نابالغ  دارد.

موارد مصرف:

مصرف عمده رافوکساناید در درمان فاسیلوز ناشی از اشکال بالغ فاسیولاهپاتیکا و فاسیلولاژیگانتیکا در گاو در درمان همانکوزیس ، بونوستومیازیس و لاروهای بینی گوسفند نیر بکار می­رود.

مقدار و روش مصرف:

گوسفند: mg/kg 5/7یا یک بولوس mg150 برای هر 20 کیلو وزن بدن.

گاو: mg/kg 5/7.

با یک دوز واحد درمانی ) mg/kg5/7) در گوسفند میزان تاثیر این دارو برای اشکال سنی مختلف فاسیولاهپاتیکا به صورت زیر می­باشد:

ـ تقریباً 100% برای کپلکهای 12 هفته­ای

ـ 96 ـ 86% برای کپلکهای 12 هفته­ای.

ـ 98 ـ 50% برای کپلکهای 4 هفته­ای.

اثرات مشابهی نیز علیه فاسیولاهپاتیکا در گاو مشاهده شده است.

بواسطه تاثیر قابل اطمینان رافوکساناید بر علیه کپلکهای 6ـ4 هقته­ای، این دارو در درمان فاسیلوز حاد داروهایی که منحصراً ضد کپلک بالغ می­باشند ارجحیت دارد. به منظور دفع کپلکهای در حال بلوغ که از درمان قبلی جان سالم به در برده­اند تجویز مکرر رافوکساناید در فواصل 3 هفته­ای ضروری است. رافوکساناید در درمان عفونتهای ناشی از فاسیولاژیگانیتکا 8 و 10 و 12 هفته­ای در گوسفند و گاو به میزان 99 درصد موثر می­باشد. برای همانکوس و بونوستوموم بالغ در دام و اشکال بالغ و نا بالغ این انگلها در گوسفندان تاثیر بیش از 96 درصد گزارش شده است، به نظر می­رسد رافوکساناید تا میزان 98 درصد برعلیه همه مراحل لاروهای بینی گوسفندان موثر باشد.

عوارض جانبی: